1. Վերնագրիր հատվածները:-Դավիթը չի ուզում գառնարած լինել, Ծուռ Դավիթը։
2. Նկարիր Սասուն քաղաքը:
3. Հատվածից դուրս գրիր կոշիկ բառի հոմանիշը և գրիր, թե ինչ բառերից է կազմված:-Ոտնաման-ոտք-աման
4. Ինչո՞ւ քաղաքացիները չէին ուզում, որ Դավիթը նախրապան լինի:-Որովհետև ինչ ասես կքշեր, կբերեր քաղաք։
5. Ինչո՞ւ էր Դավիթը բողոքում իր գործից, ինչո՞ւ էր դժվար այդ գործը:-Դավիթը անընդհատ վազվզում էր, հոգնում էր և տրեխները մաշվում էին։

Կար-չկար մի ընտանիք կար։ Մի անգամ այդ ընտանիքում փչացավ ամենաթանկ ժամացույցը։ Այո, ամեն մի սենյակում նրանք ժամացույց ունեն։ Խոհանոցում, ննջասենյակում, լոգարանում, բայց ամենաթանկ ժամացույցը կախված է հյուրասենյակում։ Ո՞րտեղ կանգ առանք, Ահա՛, մի օր նրանց մոտ փչացավ ամենաթանկ ժամացույցը։ Մայրիկը ասաց․

-Հենրի՛, ժամացույցը փչացավ, ի՞նչ անենք։

-Չգի՛տեմ, բայց գիտեմ որ չենք թողելու՛ այդպես, այդ ժամացույցին ծախսել ենք 1000000 դրամ։

-Դե ուրեմն պետք է նորոգենք-ասաց մայրիկը։

Հայրիկը մինչև նորոգում էր ժամացույցը Էնդին,հայրիկի և մայրիկի աղջիկը, հետեվում էր հայրիկի աշխատանքին։

-Հայրի՛կ, ի՞նչ է եղել։

-Էնդի՛, մի խանգարի՛ ես հիմա․․․-ժամացույցի սլաքները պտտելով հետ ասաց հայրիկը և․․․

-Հ այրի՛կ, ի՞նչ է եղե․․․ պա՞պ։

— Էնդի՛, մի խանգարի՛ ես․․․

-Պա՜պ մի արա՛։

-Ի՞նչ եղավ քեզ։

-Քեզ չի թվացե՞լ, որ այս ինչ մենք հիմա ասում ենք, կրկնվել է։

-Այո, իմ կարծիքով դա կախարդական ժամացույց է, եթե սլաքները հետ տանենք ժամանակն էլ հետ կգնա։

-Ուռա՜, հիմա իմ բոլոր սխալները կուղե՛մ։

-Ոչ, եթե դու անցյալը փոխես ապագան նույնպես կփոխվի։

-Լավ, հայրիկ-բայց Էնդին չլսեց հայրիկին, գիշերը, երբ բոլորը քնած էին, նա վերցրեց ժամացույցը և հետ տարավ ժամացույցի սլաքները 5 օր առաջ։ Այդ օրը նա փչացրել էր իր դասընկերոջ համակարգիչը։ Մինչ ջարդել համակարգիչը, Էմիլին ապագայից ասաց Էմիլիին անցյալից։

-էմիլի՛, ես այդ դու ես ուղղակի ապագայում․ չպետք է ջարդել համարգիչը, ուսուցչուհին քո վրա կբարկանա։

Էմիլին անցյալից ասաց․

-Օ, լավ։

Հանկարծ, երբ նա գնաց ապագա, այսինքն իրական ժամանակը, նա տեսավ որ մայրիկը և հայրիկը առանձին տանն էն ապրում։

-Մա՛մ, իսկ ու՞ր ենք մենք։

-Ես նոր տուն եմ գնել և բաժանվել ենք Հենրիի հետ։

-Բայց ես ուզու՛մ եմ հայրիկիս հետ լինեմ։

-Ի՞նչ անենք, այդպիսի կյանքն է։

-Ոչ։

Աղջիկը սպասեց գիշերին և գնաց իրենց հին տունը և պտտեց սլաքները նորից 5օր առաջ։ Այս անգամ էլ նա ուղղեց իր սխալը, բայց այդպես, որ համակարգիչը ոչ թե նորոգված լինի, այլ որ ջարդված լինի։ Էմիլին գնաց և ասաց Էմիլիին անցած ժամանակ։

-Հեյ, ես դու եմ, ուղղակի ապագայից և ես որոշեցի, որ լավ կլինի, եթե ջարդես համակարգիչը։

Նա ասալով խոսքերը, գնաց իրական ժամանակ և տեսավ, որ նա իր տանն է և հայրիկն ու մայրիկն նստած էին բազմոցին։ Էմիլլին եկավ գրկեց իր մայրիկին ու հայրիկին և ասաց․

-Պապ, դու ճիշտ էիր ասում, եթե անցյալը փոխես, կփոխվի ապագան էլ։

ՎԵՐՋ

А внизу, между корнями куста, на сырой земле, как будто прилипнув к ней плоским брюхом, сидела довольно жирная старая жаба, которая проохотилась целую ночь за червяками и мошками и под утро уселась отдыхать от трудов, выбрав местечко потенистее и посырее. Она сидела, закрыв перепонками свои жабьи глаза, и едва заметно дышала, раздувая грязно-серые бородавчатые и липкие бока и отставив одну безобразную лапу в сторону: ей было лень подвинуть ее к брюху. Она не радовалась ни утру, ни солнцу, ни хорошей погоде; она уже наелась и собралась отдыхать.   Но когда ветерок на минуту стихал и запах розы не уносился в сторону, жаба чувствовала его, и это причиняло ей смутное беспокойство; однако она долго ленилась посмотреть, откуда несется этот запах.

Подумайте и напишите разговор между Жабой и Розой

-Жаба-Фу! какой пративный запах!😖

-Роза-Эй, я всё слышу.😠😭

-Жаба-Да, но запах отвратительный.😣

Роза-Какой запах тебе нравится?🤨

Жаба-Запах грязной воды.🤩

Роза-Фы. А ты пренюхайся.😖😉

Жаба- Но запах всётеки немного хорошый🙄😏

Роза-Давай дружить?.🙂

Жаба-Давай 😃😘

Կար-չկար մի աղջիկ կար։ Մի օր նա գնաց իր ննջասենյակ, որպեսզի հանգստանա։ Նա մտավ սենյակ և տեսավ մի պահարան։ Աղջնակը հարցրեց իր ծնողներին, արդյո՞ք նրանք ԵՆ պատրաստել պահարանը։ Նա լսում էր միայն․

-Ոչ, ես չեմ պատրաստել։

Նա երկար նայում և մտածում ։

-Եթե ոչ հայրիկս, ոչ մայրիկս, ոչ տատիկս և պապիկս չեն պատրաստել, ո՞վ է պատրաստել․ չնայած տատիկս և պապիկս հաստատ չէին կարող այդ պատրաստեին։ Համ էլ ես շատ իրեր չունեմ, որ տեղադրեմ պահարանի մեջ։ Այ եթե մեջը հիմա տիկնիկ Լ․Օ․Լ լիներ․․․

Հանկարծ, առաջին և երկորդ պահարանները լցվեցին Լ․Օ․Լ տիկնիկներով։

-Ուռա՜, իմ երազանքը կատարվեց։ Մա՜մ, արի։

-Ի՞նչ է եղել-ասաց մայրիկը-այս ի՞նչ տիկնիկներ են, նորից հայրիկիցդ խնդեցի՞ր։

-Ոչ, ես մտածեցի որ ես Լ․Օ․Լ․ տիկնիկ ունենամ և տիկնիկները հայտնվեցին այստեղ։

-Հա, մի ծիծաղեցրու՛ ինձ Էլինա։

-Հեսա ես քեզ կապացուցեմ։ Օրինակ՝․․․

Աղջիկը մտածեց, որ նա ունենա նոր, փայլուն, կապույտ և վարդագույն պայուսակ։ Հետո առաջին պահարանին հայտնվեց փայլուն, վարդագույն և կապույտ գույներ ունեցող պայուսակ։

-Պահո՜, չէր ստում ուրեմն․․․

-Այո, բայց եթե ուզում ես երազանքդ կատարվի, չպետք է ասես այն բարձրաձայն։

-Լավ, իսկ ասել երազանքդ ուրիշին կարելի է՞։

-Այո։

Միքիչ հետո, աղջիկը հարցրեց մայրիկին։

-Մայրիկ․․․

-Ոչ

-Մամ, ես նույնիսկ նախադասությունը չավարտեցի։

-Ես գիտեմ, որ դու դինոզավր ես ուզում ունենաս։

-Դու ո՞րտեղից իմացար։

-Ես քո աչքերից եմ տեսնում, որ դու դինոզավր ես ուզում։

-Մամ, խնդրու՜մ եմ։

-Ո՛չ։

-Լավ,եթե չես ուզում ես ինքս կերազեմ-մտածեց աղջիկը։

Նա նստեց բազմոցին և մտածեց դինոզավրի մասին։ Հանկարծ ննջասենյակից դխկոց լսվեց։

-Մ-մամ, ես հեսա կգամ-Դողդողուն ձայնով ասաց նա․ մտավ, ննջասենյակ և․․․

-Ա՜ մամ-գոռաց աղջիկը։

-Էլինա, այս ի՞նչ ես արել-զայրացածից ավելին ասաց մայրիկը։

-Ես ուղղակի ուզում էի դինոզավր ունենալ, բայց ունեցա-մատնացույց անելով դինոզավրին ասաց աղջիկը։

-Աղջիկ ջան, դու երրորդ դասարան ես, բայց մինչև հիմա չգիտես, որ դինոզավրերը վայրի կենդանիներ ե՞ն

-Բայց մուլտֆիլմներում մարդիկ դինոզավրեր են տանը պահում(այդպիսի մուլտֆիլմ բայց կարողա չկա։)

-Այդ մուլտֆիլմ է, բայց մենք մուլտֆիլմում չենք ապրում։

Դինոզավրը մինչև այդ ամենինչ քանդում էր։

-Արագ, մայրիկ, ասա ի՞նչ են ուտում դինոզավրերը։

-Միս։

-Հեսա։

Աղջիկը երազեց միս ունենա և պահարանի մեջ միս հայտնվեց։

-Ես ճանապարհին միս կթափեմ, և դինոզավրը ուտելով կգնա անտառ։

ՄԻՔԻՉ ՀԵՏՈ

-Ամեն ինչ լա՞վ անցավ-հարցրեց մայրիկը աղջկան։

-Այո։

Մայրիկը ոչ մի բան չարեց պահարանի հետ, բայց չթողեց էլ պահարանով օգտվել աղջկան։ Ասաց, որ եթե բան է ուզում, պետք է նրան հարցնի, նա կասի, դա կարելի է՞ թե՞ ոչ։

5.04
Прочитайте текст и выпоните задания:

Роза

Розовый куст, на котором расцвела  роза, рос в маленьком цветнике перед  домом. Она распустилась в хорошее  майское утро. Когда роза открывала  свои лепестки, утренняя роса оставляла  на них несколько чистых капель. Роза  как будто бы плакала. Но вокруг неё всё было так хорошо, так чисто и ясно в это  прекрасное утро, когда она в первый  раз увидела голубое небо. В цветнике было так спокойно. Если бы роза могла в самом деле плакать, то заплакала бы, но не от горя, а от счастья жить. Роза не могла говорить, она могла  только, склонив свою головку, разливать вокруг себя  приятный и свежий запах. Птицы и бабочки летали около розы, пчёлы жужжали  и садились иногда на неё. Потом прилетел соловей. Он сел на розовый куст и запел свою песню. Роза слушала  его пение и была счастлива.

Скажем даили нет:
Роза распустилась в дождливое утро.-нет
Роза распустилась в хорошее майское утро.-да
Роза как будто бы смеялась.-нет
Роза как будто бы плакала.-да

Вопросы.

Где рос розовый куст? Когда распустилась роза?- В маленьком цветнике перед  домом.
Где оставила утренняя роса свои капельки?-На розе.
Если бы роза могла плакать, она заплакала бы от горя или от счастья?-От счсастья.
Какой запах разливала роза вокруг себя?-приятный и свежый запах.
Почему роза была счастлива?- Потому-что она может жить.

Из данных слов составь предложения. Запиши их. В конце каждого  предложения поставь точку.
в, утро, распустилась, хорошее, майское, Роза
соловей, свою, Прилетел, запел, и, песню
слушала, пение, и, соловья, была, Роза, счастлива

Роза в хорошое, майское утро распустилась.

Прилител соловей и запел свою песню.

Роза слушала пение соловья и была счастлива .

30.03.-5.04.

Сказка о ручейке

Жил на свете ручеек. Ручеек был небольшой,но веселый. Он радостно журчал на перекатах. У ручейка было много друзей, большинство из них животные. Он любил бегать наперегонки с зайчатами, поил своей свежей, прохладной водой синичек, скворцов. Еще он любил горы. Не раз он помогал им переносить снеговую воду, стекавшую весной по их склонам.Кроме огромного запаса жизнерадостности,у ручейка было еще одно хорошее качество: он хорошо относился к людям, хотя мать-земля не раз предупреждала, что они коварны.В одно прекрасное утро, когда ручеек плескался со своими подружками рыбками, поблескивавшими чешуей на утреннем солнце, он глянул вверх и увидел, что на ветке дерева, которое росло рядом, сидит сойка. Она собрала вокруг себя стаю птиц и о чем-то увлеченно рассказывала.
— Что случилось? — спросил ручеек, остановившись.Сойка спустилась вниз и, сев на камень, начала стрекотать о том, что внизу, под горой, деревня осталась без воды — высох источник,обеспечивающий людей водой. Призадумался ручеек, притихли его бурные воды. Мы знаем, о чем думал ручеек: не мог он допустить, чтобы где-то рядом люди испытывали жажду. И ручеек решился. Простясь со своими друзьями,он поспешил вниз, к людям, напоить их чистой водой.В этот день в деревне был праздник — люди радовались воде. Ручеек был горд, хотя изредка в глубине души закрадывалось сомнение. Он вспоминал слова матушки-земли: «Помни, сынок -ручеек, люди коварны и склонны к предательству».Прошло несколько самых скучных дней в жизни ручейка. Сначала его развлекали деревенские собаки, дравшиеся в облаках пыли, дети, игравшие на его берегах. Вскоре все это ему наскучило. Ручеек много наблюдал за людьми. Его все больше удивляла их нелюбовь к природе, особенно к земле, их невежество. Он не понимал,как можно захламлять место, где ты живешь, кучами мусора, отходами. Скоро ручеек стал задыхаться и превратился в грязную канаву, в которую со всех сторон стекала неприятная жидкость. Ручеек из прозрачного превратился в белесый, мутный поток. И он заплакал, отчего вода стала соленой… Теперь он понял, почему ручьи исчезают из таких мест.Ночью наш ручеек вынужден был уйти из деревни. По пути, чтобы очиститься, он делал как можно больше поворотов, всячески изгибаясь.Впереди его ждала беззаботная жизнь и верные друзья.Хотя сказка ложь, да в ней намек — человечеству урок.
Почему веселый ручеек ушел от людей? Если бы все реки обиделись на людей и убежали, что стало бы с нами? Смогли бы люди жить без воды?

Задание 1.

Допиши предложение
У ручейка было много друзей среди животных

На ветке дерева он увидел сойку


Ручейка больше всего удивляла нелюбовь людей к природе

Ночью наш ручеек вынужден был уйти из деревни

Задание 2

.а. Какими словами описывается ручеек до встречи с людьми
Небольшой, грязный, веселый, грустный, прохладный, горячий,

б. Как описан он после встречи.

белесый,прозрачный, мутный, чистый,соленой,пресный

Задание 3

Что мать-земля говорила о людях.
/нелюбовь к природе, коварные,добрые, склонны к предательству, верные, чуткие/

Задание 4.

Хотя сказка ложь, да в ней намек — человечеству урок.
Как мы понимаем эту подсказку:надо беречь природу, надо загрязнять окружающую среду, надо после себя оставить след,надо радоваться жизни.

Задание 5.

Напиши свое мнение об этом рассказе. Как ты думаешь, права ли была матушка — земля?-Да! совершенно права.

Պատմողական-Տեսավ՝ չեն գալի, դուռ չեն բաց անում,Ինքն էլ մեկնըվեց քաղքի մեյդանում։

Բացականչական-Հե՜յ ուլատեր, հե՛յ գառնատեր։

Հարցական-Հո՜ղեմ գըլուխը… ես գերի հո չե՞մ՝
Ամենքի քեֆի ետևից թըռչեմ…

Հրամայական-Մի կուռ կորցըրո՛ւ, կարգի՛ր մի բանի,
Գընա, իր համար աշխատանք անի…

1. Բնութագրիր Ձենով Օհանին:-Նա շատ հզոր էր ը բարձր ձայն ունի։
2. Նկարագրիր գառնարած Դավթի հագուստը:-Ինձ թվում է, մորդուց վերնազգեստով, կաշվե գոտիով և կաշվե տրեխներով։
3. Մի բնակչի անունից պատմիր Դավթի գառնարածության մասին (բանավոր):-Մի օր ման էի գալիս և տեսա բոլոր կենդանիները փախնում են, թռչունները թռան դես ու դեն․․․․ տեսնեմ, Դավիթն է գառնարածություն անում։
4. Վերնագրիր 5-րդ և 6-րդ հատվածները:-Հսկա, Դավիթ գառնարած