English My fancy storyes

The country of my dreams

There are no poor people in the country of my dreams, there is no war, children are alive and well. Not a single person is left poor. To be honest, I feel pity for people and animals, who want money on the street for bread, and no one pays them. I dream that this country will be a little better, that all people will be kind and caring.

    A million years later

Millions years ago, people lived on an island. There was only coconuts, potatoes, bananas from the food and meat ․․․ a bear or a lion. There were friends on this island. Anton, John and Natalie. One day they didn’t like they went to Yerevan. John thought, “Maybe the dinosaurs go to school and study math.” Anton took the small notebook he had made from the masters and wrote something down. And Natalie, fluttering her head from side to side, looked around. This is how they got to Armenia. There they saw a dog. Natalie saw the dog and was very happy. SHe took the dog and they went ahead. Hovhannes saw a trace of an animal and said ․

  • Hey Anton, come to Natalie, see what I found.
  • What did you find?

“What, I’ve found a trace of an animal,” says Hovhannes.

“I can’t believe my ears,” Natalie exclaims.

“I wouldn’t recommend that we follow in their footsteps,” says Anton, like a sage. “He can be a wolf and eat us.”

  • I suggest going to the forest.

Natalie persuaded Anthony to go to the forest. Anton agreed, and they went into the woods together.

“Oh, what a house!” Cried Hovhannes, going to the forest. The rest ran after him. Suddenly ․․․ Friends saw Hovhannes sitting on the roof, eating chocolate made of glaze on the roof. A house stood at the edge of the forest. The friends were amazed at how John could run ten miles in four minutes to see this wonderful sweet house. John jumped up and said:

  • How delicious it was, I ate almost the whole roof. Friends tried a piece of milk chocolate and they liked it too. They entered this house. Everything there was colorful. Even the walls. And they decided to stay in that cabin and live.

Magic Sunrise

“The light is on, the sun is probably waiting for me,” thought Vartan when he wake up in the morning. When he got dressed and went out, he saw that instead of the sun, the moon was still burning. “Hey, useless moon, what are you doing here? Go away from here all the time, let the man come and surprise you with his rays.” “Oh, the poor moon is crying, I’m not guilty here, I was bewitched by the worst witch of the dawn, Lusin.” He only loves me, and he enchanted me to stay in heaven for three days. “Oh, moon, show me this way, let me go to this sorcerer, let me overcome it, let the man come out, but every night I will go out and admire your light.” You must cross Mount Ararat, meet Sis and Masis. You have reached the worst witch. And I remind you that if you have a bouquet, I must say that you have to take it and throw it all over the house. And most importantly, take yellow flowers, you will definitely overcome. Vartan reached the witch’s house and captured the moon. Dawn և Vartan was happy. And so dawn and Vartan became friends. And the next day the sun shine brightly in the sky.

Իմ երազանքների երկիրը

Իմ երազանքների երկրում աղքատ մարդ չկա, պատերազմ չկա ,երեխաները լինեն ողջ և առողջ։ Մի հատ մարդ չմնա խեղճ։ Ճիշտն ասած, ես խղճում եմ մարդկանց և կենդանիներին, որոնք փողոցի վրա նստած փող են ուզում հացի համար, իսկ ոչ մեկ ուշադրություն չի դարձնում։ Ես երազում եմ, որ այս երկիրը լինի մի քիչ ավելի լավ, բոլոր մարդիկ բարի լինեն և հոգատար։

Про дедушку ,коорый не умел расказывать сказки

Иллюстрация к сказке "Дедушка-путаник"
Картинка к сказке "Дедушка-путаник"

— Жила-была одна девочка, и звали ее Желтая Шапочка.

— Нет, Красная!

— Ах, да, Красная Шапочка.

Однажды мама позвала ее и говорит: “Зеленая Шапочка…”

— Да нет же красная!

— Ах, да, Красная. “Сходи, пожалуйста, к тете и отнеси ей эту картофельную шелуху…”

— Нет! “Пойди к бабушке и отнеси ей пирожок”.

— Ну ладно. Вошла девочка в лес, а навстречу ей жирафа.

— Ой. ты все перепутал! А навстречу ей волк, а никакая не жирафа

— Да. Так вот, волк и говорит: “Сколько будет шестью восемь?”

— Нет, нет! Он спросил у Красной Шапочки: “Куда ты идешь, Красная Шапочка?”

— Твоя правда. А Черная Шапочка отвечает…

— Она Красная Шапочка. Красная, Красная!

— Да. А она отвечает: “Я иду на рынок за томатным соусом”.

— Нет, совсем не так! “Я иду навестить больную бабушку, только вот заблудилась и не найду дороги”.

— Правильно. А лошадь и говорит…

— Какая лошадь? Там ведь был волк!

— Конечно, волк. Так вот, волк и говорит: “Сядь на семьдесят пятый трамвай и поезжай до площади Дуомо. Когда выйдешь на площади, поверни направо и попадешь прямехонько к лестнице в три ступеньки. Возле лестницы на земле лежит сольдо. Лестницу ты не трогай, а сольдо подними и купи жевательную резинку”.

— Дедушка, ты совсем не умеешь рассказывать сказки, все перепутал. Ты настоящий путаник. А жевательную резинку ты мне все-таки купи.

— Согласен. Вот тебе сольдо.

Мальчик убежал, а дедушка снова взялся за газету.

Вопросы.

-Были ли в сказке Шарля Перро «Красная Шапочка» жираф, лошадь, трамвай?

В сказке не было жирафа, лошадьа, трамвайа.
— Для чего появились эти герои?

Помоему, герои для того, чтобы насмешить ребенка
—Почему у дедушки получилась такая веселая сказка?

Потому что, он не умел рассказывать сказки
-Бывают ли дедушки, которые не умеют рассказывать сказки?

Помоему…да!
-А какую сказку рассказывал или читал вам ваш дедушка?

Мне дедушка рассказывал сказку <<Занги Зранги>>

Запутанная сказка ТРИ ПОРОСЯТА(Три Гуся)

Жыли-были три гуся. Ги-Ги,Га-Га и Гу-гу. Как-то раз они решили построить домики. Первый гусь построил дом из асфальта. Второй гусь построил дом из деревa. А третий гусь, самый умный, строил трёх этажный дом. Другие гуси смеялись.

-Эй Га-Га иди с нами играть.-Говарили Ги-Ги и Гу-Гу

-Не могу,-отвечал Га-Га — Я строю дом

-Да он трусит -Смеялся Гу-Гу

А Га-Га с обидой строил дом.

Через 7 месяцев Га-Га построил большой трёхэтажный дом.

Потом пришла хитрая лиса. Стучит и говорит.

-Эй Гу-Гу, открой дверь. Не то я ваш дом сдую.

-Нет! не открою!

Лиса набрала силы и сдула дом из дерева. Эта лиса очень сильная. Её все лисы боятся. Она может асфальт сдуть. Стучит Гу-Гу и говорит Ги-Ги

-Открывай, открывай Га,га,га!

Гу-Гу зашёл и рассказал все Ги-Ги

Лиса пришла

-Ги-Ги открой дверь

-Нет! мы не откроем

Лиса сдула дом из асфальта

Двое пошли к Га-Га

-Открывай, открывай Га,га,га!

Га-Га знал что лиса проходила мимо, по этому он спецально не построил крышу, чтобы она не проникла из крыши.

-Га-Га открой дверь-Снова просит лиса

-Неет!Мы не откроем дверь.

Лиса дула,дула,дула,дула, но, так и не сдула. Лиса сдалась и убежала. А Гуси веселились и пели.

КОНЕЦ

Միլիոն տարի արաջ

Միլիոնավոր տարիներ առաջ մարդիկ ապրում էին կղզու վրա։ Այնտեղ կար ուտելիքներից միայն կոկոսներ, կորտոֆիլներ, բանաններ և կենդանիների միս ասենք․․․ արջի կամ առյուծի։ Կային այս կղզիում ընկերներ։ Անթոնը, Հովհանեսը և Նատալին։ Մի օր նրանց դուր չեկավ իրենց ապրելու ձևը և նրանք գնացին Երևան։ Հովհանեսը մտածում էր<<Կարող է այնտեղ դինոզավրները գնում են դպրոց և սովորում մաթեմատիկա>>։ Անթոնը փոքր տետրը վերցրած, որը նա պատրաստել է տերևներից, ինչ որ բան էր գրում։ Իսկ Նատալին, էս կողմ էն կողմ գլուխը ֆռռացնելով, նայում էր դես ու դեն։ Այսպես նրանք հասան Հայաստան։ Այնտեղ նրանք տեսան շնիկ։ Նատալին տեսավ շնիկին և շատ ուրախացավ։ Նա վերցրեց շնիկին և նրանք գնացին առաջ։ Հովհաննեսը տեսավ ինչ որ կենդանու հետք եվ ասաց․

-Հեյ Անթոն, Նատալի եկեք, տեսեք ինչ եմ գտել։

-Ի՞նչ ես գտել։

-Ինչ, ինչ, կենդանու հետք եմ գտել-Ասում է Հովհաննեսը։

-Չեմ հավատում իմ ականջներին-Բացականչում է Նատալին։

-Ես խորհուրդ չէի տա, որ մենք գնաք այս հետքերի ետևից,-ասում է իմաստունի նման Անթոնը- կարող է գայլ լինի եվ մեզ ուտի։

-Ես աոաջարկում եմ գնալ անտառ։

Նատալին համոզեց Անթոնին, որ նրանք գնան անտառ։ Անթոնը համաձայնվեց և նրանք միասին գնացին անտառ։

-Հը՜, այս ի՜նչ տուն է-Բացականչելով գնում էր Հովհաննեսը դեպի անտառ։ Մնացածն ել վազեցին նրա ետևից։ Հանկարծ․․․ Ընկերները տեսան, որ Հովհաննեսը տանիքի վրա նստած, Տանիքի վրայի գլազուրով պատրաստած շոկոլադն է ուտում։ Անտառի ծայրում կանգնած էր մի տուն։ Ընկերները զարմացան, թե ոնց է կարող Հովհաննեսը չորս րոպեում վազել տասը կիլոմետր և տեսնել այս հրաշալի քաղցր տնակը։ Հովհաննեսը թռավ ներքև և ասաց։

-Այս ինչքան համով է՜ր, համարյա ամբողջ տանիքը կերա։ Ընկերները փորձեցին մի կտոր կաթնային շոկոլադից և նրանց էլ շատ դուր եկավ։ Նրանք մտան այս տուն։ Այնտեղ ամբողջը գույնզգույն էր։ Նույնիսկ պատերը։ ԵՎ նրանք որոշեցին մնալ այդ տնակում եվ ապրել։

Подснежник Соня

Подснежник Соня

Жыла-была один подснежник. Она обожала спать. В каждую весну например 2019 г. она не просыпалась. Все подснежники просыпались, а подснежник Соня не просыпалась. Все подснежники говорили<<Ей Соня просыпайся, уже весна>>-А Соня говорила-<<Ну,нет еше 5 менут !.>>. Но в однажды с Соней такая история приключилась. Когда пришла весна, все подснежники проснулись и стали будить Соню. -Соня,Соня проснись!. — Хоть в этот раз дайте немного спокойно поспать, а ?!.-Мы бы дали, а вот ветер всех нас сдует !. Все боялись Соню, кроме ее друзей, никто, никогда ,особенно ветер не хотели видеть Соню.-Ой!-Заорала Соня -как это ветер.-Кто то должен выйти и напугать ветра. И этот кто то ты, Соня-сказал один из друзей. эх ладно !-С трудом согласилась Соня. Соня вышла, ветер испугался и ушел. Все обрадовались. И с тех пор, когда приходила весна, Соня выходила наружу.

Կախարդական Լուսաբաց

<<Լույսը բացվեց, արևը երեվի ինձ է սպասում>>-Մտածում էր Վարդանը, երբ արթնացավ առավոտյան։ Երբ նա հագնվեց և գնաց դուրս, տեսավ, որ դեռ արևի փոխարեն լուսինն վառվում։-Հե՜յ, անպիտա՛ն լուսին, ի՞նչ ես այս տեղ անում,միհատ գնա այս տեղից,թող արևը գա զարմացնի իր շողերով։ -Ը՜հն,ը՜հն-լաց է լինում խեղճ լուսինը-ես այստեղ մեղավոր չեմ, ինձ կախարդել էր լուսաբացի ամենավատ կախարդուհին <<Լուսին>>։ Նա սիրում է միայն ինձ և նա կախարդեց, որ երեք օր ես մնամ երկնքում։ -Օ՜, լուսի՛ն, ցույց տուր այս ճանապարհը գնամ այս կախարդի մոտ, և հաղթահարեմ և դուրս գա արևը, բայց գիշերը ամեն օր ես կգնամ դուրս և կհիանամ քո լույսով։-Դու պետք է անցնես Արարատ սարով, հանդիպես Սիս և Մասիսին և դու հասել ես ամենավատ կախարդին։ ԵՎ հիշեցնում եմ եթե դու ունես մի ծաղկեփունջ, ասեմ, որ դու պետք է այն վերցնես և նետես ամբողջ տնով ։ Եվ ամենա կարեվորը վերցրու դեղին ծաղիկներ, դու հաստատ կհաղթահարես։ Վարդանը հասավ կախարդի տանը և հաղեց Լուսին։ Լուսաբացը և Վարդանը ուրախացան։ ԵՎ այսպես լուսաբացնը ու Վարդանը ընկերացան իրար հետ։ Իսկ մյուս օրը արևը ուրախ-ուրախ շողաց երկնքում։

Անտեսանելի դդումի արկածները

Կար-չկար մի անտեսանելի դդում կար։ Մի անգամ, երբ Անտեսանելի դդումը գնում էր Անտեսանելի դպրոց, նա իր Անտեսանելի ընկերների հետ որոշեց դասի վերջում գնան կախարդի տուն։

-Եկեք գնանք կախարդի տուն, տեսնենք այնտեղ ի՞նչ կա-չկա -ասաց Անտեսանելի դդումի ընկերնեց մեկը։

-Ո՜չ,- ասաց Անտեսանելի երկրորդ ընկերը -Ես վախենում եմ։ Մի վախեցիր-Ասաց անտեսանելի դդումը -կախարդը չի կարող մեզ կախարդել։ Երբ դասը վերջացավ դդումները ուրախացան։-Ու՜ռա,հիմա կգնանք կախարդի տուն։ Դդումները վերցրեցին պայուսակները և գնացին կախադրի տուն։ Մինչև նրանք նայում էին կախարդի տունը, կախարդը սուրճ էր պատրաստում։-Հ՜ա-հա-հա-ծիծաղեց չորորդը-Դա նշանակում է մեծ տու՞ն։ Նա այդքան ուժեղ ծիծաղեց որ, առաջին հարկից լսվեց մինչև ամենավերևի հարկը, որտեղ կախարդը իրեն սուրճ էր պատրաստում։ Նրանք բարձրացան վերև ու տեսան կախարդին -Ա՜հա-Շրջվեց կախարդը, բայց ոչ մեկին չտեսավ։

-Վայ-Զարմացավ կախարդը-Այդ ո՞վ էր աղմուկ անում, եթե իմ հետևը ոչ մեկ չկա։ Նա զարմացած խմում էր իր սուրճը։-Հ՜եյ, լսի՛ր, մենք պետք է գնանք այս վախենալու տեղից-Շշուկով ասաց Դդումի երրորդ ընկերը։ Նրանք կամաց վերցրեցին պայուսակները և գնացին տուն։

Ձմռան արկածները

Սկսվեց ձմեռը։Մարդիք ուրախացան և սկսեցին տունը զարդարել։Բայց, ձմեռին դա դուր չեկավ։Ձմեռը մի քանի րոպե սպասեց և որոշեց մարդկանց նոր տարին փջացնել։Երբ մարդիք քնած էին ձմեռը բոլոր ճանապարհները սարացրեց այդքան որ ճանապարհը դարցավ սարույց։Երբ արդեն առավոտ էր մարդիք գնացին դուրս և նրանք չկարողացան քայլել,վարողները չեին կարող մեքենաները վարեին։Երբ սկսվեց նոր տարին ձմեռը տասավ որ մարդիքը ուրախանում են։Պարծվեց որ, մարդկանց մոտ կաին չմուշկներ։Ձմեռը շատ բարկացավ և բոլորից նեղացավ։

Image result for Ձմեռ
Ահա ձմեռը

Գորգի տակ Հեղինակ Մարիա Նահապետյան

Աղջիկը բարցրացրեց գորգի ծայրն ու հայտնվեց դրա տակ։

Աղջիկը գորգի տակ տեսավ վագրին և ձիուն։-Բ՜արև աղջիկ-ասաց աղջկան վագրը-ոնց էս։-Լավ- պատասխանեց աղջիկը-Լսիր դու բա գիտե՞ս ինչ են ուտում վագրերը-հարցրեց ձիուն աղջիկը-Ե՞ս․․․ես սիրում եմ միս և շոկոլադ։

-Շոկոլա՞դ-զարմացավ աղջիկը

-Այո-պատասխանեց վագրը -շոկոլադ։-Աղջիկը դուրս գնաց բերեց գունավոր մատիտները և նկարչական տետրը և սկսեց նկարել միս։-Վերցրու, կեր,- ասաց աղջիկը, դուրս եկավ գորգի տակից և գնաց քնելու։ Առավոտյան, նախաճաշից հետո աղջիկը տեսավ, որ մայրիկը նորից ավլում էր գորգը-Աղջիկ, ես քեզ ք՞անի անգամ եմ ասել գորգի տակ թղթեր մ՛ի թող-ասաց աղջկա մայրիկը։-Բայց ախր․․․-ասում է տնքտնքալով աղջիկը-Ի՞նչ ախր բալիկս-ոչ մի բան մայրիկ-տխուր ասաց նա և գնաց նրա սենյակ-սենյակում աղջիկը նկարեց ձիուն ու վագրին և դրեց գորգի տակ, բայց նա մոռացել էր, որ մեկա մյուս օրը նորից պետք է նկարի որովհետև,նրա մայրիկը մեկա ավլելու է գորգը։

Սպիտակ Թղթի արկածները

-Օգնե՜ցեք, օգնեցե՜ք-լաղապատար փախչում էր Սպիտակ թուղտը

-Ին՞չ է եղել-հարցրեց թղթի զարթարանքը

Մ՞ի թե չես տեսնում,ներկի շիշը ընկել է հետևիցս եթե հասավ ինձ մոտ կորածեմ։

Բայց մեկա փորձանքը պատահեց ներկի շիշը հասավ Սպիտակ թղթին և սպիտակ թուղթը դարավ մի զզվելի գույն որովհետև,ներկը մանուշակագույն էր խարնված կապույտի հետ ամբողջ շիշը լցվեց սպիտակ թղթի վրա։-Վայ ի՞նչու դա՜ա իմ հետ պատահեց-լացելով ասում էր

արդեն մի մուգ շականակագույն թուղթը-ախր ես չեմ սիրում այդ գույնը այսօր ես պետք է գնամ թղթի զարթարանքի մոտ, երբ նա ինձի զարդարի ընթանրապես տգեղ կստաձվի․լավ տենամ երեվի սիրուն կլինի ։Գնում է թուղթը գնում և հանդիպում սպիտակ գույնի ներկի շշին։Թուղթը միամիտ կանգնում է սպիտակ գույնի ոտքին-Օ ներեցեք տիկին։

Սպիտակ գույնը ընդանրապես չ զայրացավ ընդհակարակ նույնիսկ ժպտեց։-Այո,գիտես ուզում ես ես քեզ սպիտակ ներկեմ ։-Ա՜յո ա՜յո-ուրախանում է մուգ շականակագույն թուղթը։Սպիտակ գույնը ներկեց թղթին սպիտակ։-Ու՜խ հիմա ես շականակագույն թղթից դարձա սպիտակ թուղթ ։

Հերոսներ

Սպիտակ թուղթ
Մուգ շականակագույն թողթ
Շականակագույն ներկի շիշ
թղթի զարդարանք
Սպիտակ շշի ներկ